De afgelopen paar dagen viel het op dat er steeds één of meer visjes onder een waterlelieblaadje in de weer waren. Vandaag ging manlief eens lijken en jawel: eitjes. Enig speuren op internet leert ons dat het ongeveer een week duurt voor de eitjes uitkomen, afhankelijk van de temperatuur. Ben benieuwd…

Onze tuingrond is zandgrond: erg arm en droog. Voor de verhoogde bedden van de moestuin hadden we vorig jaar goedkope, los gestorte, tuingrond gekocht. Die was marginaal minder zanderig, maar bleek helaas ook bijna geen organisch materiaal te bevatten. We hebben toen met verteerde paardemenst, cocopeat en zakken bemeste tuinaarde gepoogd toch een redelijk mengsel samen te stellen voor het verhogen van de moestuinbedden. Hiervoor heb ik vier jaar getuinierd op vette kleigrond en dat is iets heel anders dan zandgrond. Er is sprake van een leercurve, zullen we maar zeggen. En aan de kwaliteit van de grond in de bedden viel nog wel wat te verbeteren.

Directe aanleiding voor het laten aanrukken van bovenstaand zwart goud was echter de aanleg van onze siertuin, die nu gestalte begint te krijgen (prioriteiten moeten er zijn: eerst de eetbare tuin, dan de siertuin ). De grond daarin was werkelijk te slecht voor woorden: fijn zand en grind met amper een kruimeltje organisch materiaal. Met de droogte van de afgelopen maand leek het wel een woestijn: bij elke windvlaag vloog het stof je om de oren. Maar gisteren arriveerde deze prachtige zwarte hoop.

De berg op de foto is bijna gehalveerd en op de siertuin is nu grotendeels de dikke laag compost aangebracht. Dat heeft manlief voor zijn rekening genomen gisteren. Ik ben lekker aan het compost slepen geweest ten behoeve van de moestuin, gisteren, en vandaag hebben we samen spierpijn.

Foto’s van de aanleg van de vijver en de siertuin volgen binnenkort.

Dit voorjaar is deze aan de beurt en dit weekend is de krater, waar we inmiddels al aan gewend waren op uit te kijken, veranderd in een vijver. De grond eromheen moet nog opgehoogd worden en verbeterd met compost. De vijver moet nog beplant en de tuin eromheen ook, maar desalniettemin is het nu toch echt een vijver en geen krater meer. Dat ging opeens toch nog snel, na alle maanden van voorbereidende werkzaamheden.

We hebben het gevierd met ijs met chocoladesaus.

Een maandje geleden heeft het drie dagen achter elkaar heel hard gewaaid en toen is er een stuk schutting omgewaaid. die ging toen bijna tegen de kas aan, dus we stonden op een avond laat in het pikkedonker nog schuttingpanelen uit het frame te rammen om de windvang te verminderen. Enfin, een week of twee later heeft manlief de rest van de oude schutting weggesloopt, we hebben nieuwe schuttingpanelen aangeschaft en nu was het wachten op aardig weer om te gaan schuttingbouwen. Vandaag hadden we tijd, zin en mooi weer, dus manlief ging aan de slag. Ik heb hand- en spandiensten verricht, maar was hoofdzakelijk aan het tuinieren..

De nieuwe schutting (9 m) staat! Geweldig dat de klus in één dag geklaard is. Tussendoor moesten we nog even naar de bouwmarkt voor wat materiaal en daar haalde ik meteen nog wat van die schattige kleine viooltjes en vier aardbeienplantjes. De varieteit is “Mara des Bois” en als het goed is, heeft die een bosaarbei-achtige smaak maar veel grotere vruchten. Doordrager..

Ook heb ik nog wat fruitbomen licht gesnoeid. Te laat voor de appel en peer, te vroeg voor de pruim; hopelijk gaat het goed..

De nectarine stond nog in een pot vanwege dat ik niet weet waar ik ‘m zal zetten. De pot was veel te klein en dus heb ik hem vandaag verpot naar een betonkuip. Als potgrond heb ik een zak universele potgeond met flink wat vermiculiet gebruikt. Nu maar duimen dat de nectarine dat lekker vindt..

Vorige week had ik wat plantuitjes in een tray geplant in de kas. Die uitjes hebben nu al veel worteltjes, dus ik heb nog maar wat plantuitjes ‘voor-geplant’. Ik ben benieuwd hoe de uiteindelijke grootte van deze uien zich zal verhouden met de uien die ik meteen in de volle grond ga planten, begin april..

Verder heb ik nog wat onkruid gewied. Nog niet alle bedden zijn af, maar het schiet nu lekker op..

Sinds een tijdje ben ik bezig om schetsjes te maken van hoe de tuin eruit zou kunnen komen te zien. “Tuinontwerp” vind ik toch een beetje een te duur woord voor mijn probeersels.

We hebben besloten om onze nieuw aan te schaffen kas op de betonplaten te zetten van de bunker waar vroeger de olietank stond. Dat betekent dat de teelt in bakken en potten zal moeten gebeuren. Dat vind ik wel een beetje jammer, maar het is me niet gelukt om een andere nuttige bestemming voor dat stuk van de tuin te verzinnen. Het zal wel lastig worden om de bewatering van de potten goed te regelen.

Hier een foto van de kas die ik op dit moment op het oog heb.