Dit weekend is het dan toch gelukt om ook de aardappels even langs te lopen en de uitlopers weg te halen. De kleinste piepertjes heb ik ook maar weggegooid, daar ga ik toch niet meer aan beginnen met schillen. En ze zijn te slap geworden om in de schil te koken. Toch nog een paar kilo goede aardappelen in voorraad. Er zat geen enkele rotte tussen en dat was een aangename verrassing.
Ik heb de aardappels na de oogst goed laten drogen en vervolgens tussen lagen krantenpapier in een dichte plastic kist bewaard. Dat leek me niet bepaald ideaal, maar ik had weinig gelegenheid om iets anders te organiseren. We zaten net na een verhuizing en woonden inmiddels 100 km van mijn volkstuin op een tijdelijk adres. De aardappelkist heeft daar in de garage gestaan. Als ik wat nodig had, dan haalde ik er gewoon wat uit. Sinds we in ons nieuwe huis wonen staat de kist in de kelder. Daar is het behoorlijk donker en, zeker nu, erg koel.