Het sorteren van de zonnepanelen op vermogen. Dat kan een paar procent in de opbrengst schelen, dus wij hebben ze gisteren keurig in vier stapels verdeeld. Volgende week zitten ze op ons dak, als het goed is.

We hadden al twee maanden wat larix palen liggen om een klimrek te maken voor de braam en vorig weekend had ik daarvan een frame in elkaar gezet. Met hulp van manlief voor wat betreft het gieten van de betonnen voetjes voor de palen.

Nu het prachtige weer onverminderd doorzette wilde ik dit klusje wel afmaken, dus met het nodige  gereedschap ging ik in de weer.

En nu zijn de takken georganseerd en opgebonden tegen het rek. Voor zo lang als het duurt, want bramen nemen de tuin over als je even niet uitkijkt.

Tussen de kas en de garage hebben we vorig voorjaar twee compostbakken gemaakt van fijnmazig betongaas. Deze week was het tijd om eens te gaan kijken of er bruikbare compost in zat. Ik ben een ongediciplineerde composteerder, dus ik mik er veel te grote takken op. Ook let ik niet erg op de verhouding tussen droog/houtig en groen/sappig. En het omzetten van de hoop stond al helemaal niet op mijn to-do lijstje.

Enfin, het resultaat in de oudste bak was desalniettemin voor een groot deel bruikbaar, alhoewel ik het wel eerst door het voorpaneel van de compostbak (handig, met mazen van 5 cm) gezeefd heb. Hele geschikte compost voor de bessenstruiken, de fruitbomen en de buxus.

Wat er in de zeef bleef hangen heb ik gedeeltelijk opnieuw op de composthoop gemikt, maar de dikke takken heb ik alsnog in de groencontainer gedaan.

Hoop nummer twee heb ik nu omgezet en daar heb ik dan ‘hoop’-elijk later zomer nog compost van.

Een nieuw jaar! Geluk en gezondheid gewenst en dat het ook voor de moestuin maar een vruchtbaar jaar mag worden.

Tjonge, wat gaat het hard met de tijd. Dankzij de hele zachte winter tot dusverre, heb ik nog een en ander in de tuin staan.

De prei is aardig oogstbaar, alhoewel sommig wel erg dun gebleven zijn. Dit zijn enkele van de dikkere exemplaren. Helemaal niet gek.