He he, eindelijk verhuisd. Inmiddels al bijna twee weken geleden, maar die dagen zijn voorbij gevlogen. Een verhuizing is niet niets, maar als je dan ook nog eens de grens over gaat naar Duitsland, dan moet er nog drie keer zoveel geregeld worden. Enfin, volgens mij zijn we nog geen rampzalig dingen vergeten te regelen en ons nieuwe huis is goed bewoonbaar. Wel is het een stuk kouder dan we hadden gedacht, dus de isolatie behoeft extra aandacht.
In onze tuin staat een prachtig nieuw vogelvoerhuisje. Vooralsnog komen er mussen, mezen, roodborstjes, merels en een enkele duif op af. Erg leuk.
Hopelijk komt het er binnenkort van om weer regelmatig wat berichtjes op mijn blog te zetten.
Thea said,
11 December 2009 at 14:10
Fijn dat dat gedeelte achter de rug is!! Maar je voederhuisje staat al ? Goed idee !!
Mijn man is er nu net eentje aan het maken. Eentje die ik op het terras neer kan zetten, verplaatsbaar dus! Dat leek me handig!
Ik ben nu al nieuwsgierig hoe het word. Maar ik zal nog even geduld moeten hebben. Moeilijk hoor!!
Fijn weekend,
groetjes Thea
Jandra said,
11 December 2009 at 18:02
Ja, dat is inderdaad fijn. Onze prioriteiten zijn misschien niet helemaal doorsnee, maar het vogelvoederhuisje stond hoog op mijn verlanglijstje als we onze ‘eigen’ tuin hadden. Als je er vogeltjes in wilt hebben, is het handig om hem in eerste instantie op een plek te zetten waar veel vogeltjes komen of waar ze makkelijk vanuit een struik even naar het huisje kunnen wippen. Dan kun je hem daarna langzaam steeds meer naar de gewenste plek halen. Ik heb ooit een hele winter tegen mezenballen aangekeken waar nooit een mees op kwam. Bleek dat ze op zo’n open plek niet komen tenzij ze geleerd hebben de boel te vertrouwen. En als er dan eenmaal vogeltjes zijn, komen er wel meer op af. Dat is tenminste mijn theorie